ΘΕΣΜΟΙ
ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΑ -ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΣ
«Θέλει
αρετή και τόλμη η ελευθερία»
Γράφει
ο Πολίτης Βάιος Φασούλας
Στη
σελίδα του κ. Β. Κουτουζή: http://www.koutouzis.gr/strava+anapoda.htm, στη
στήλη «Τα στραβά και τα ανάποδα» (για
όσους δε έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο
βλέπε κάτω) διαβάζουμε σχόλιο υπό τον
τίτλο: «Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ
ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ»
και σκεφτήκαμε να παραθέσουμε κι εμείς
το σχόλιό μας με αναφορά στους θεσμούς
και στα πρόσωπα, στην εξουσία και στους
Πολίτες.
Από
τη μια η από κάθε άποψη εντυπωσιακή
δεξίωση (πλούτος - χλιδή, κάτι ανάμεικτο,
πού να το διανοηθεί ο απλός Πολίτης) στο
Προεδρικό Μέγαρο (11.12.2004) και ο
προσκεκλημένος κόσμος (η ελίτ του
πολιτικόκοσμου) και από την άλλη με «το
μύθο του
γυμνοσάλιαγκα και
του κόρακα», που πράγματι μας έκανε και
να γελάσουμε αλλά και να λυπηθούμε για
το πολιτικό κατάντημα της πολιτικής
υποκουλτούρας και, όπως προαναφέραμε,
ήταν η αφορμή να καταθέσουμε τις απόψεις
μας.
Κόσμος
λοιπόν, βολιδοσκοπήσεις και «ψου, ψου»
για πρόσωπα ενδιαφερόμενα για την
κατάκτηση του θεσμού του Προέδρου της
Δημοκρατίας από όλο το πολιτικό-κομματικό
φάσμα και βεβαίως δεν έλειψε και ο
κόσμος των ΜΜΕ, τον οποίο τίμησε ο νυν
πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, και
ως ένα σημείο καλώς.
Από
κει και μετά αρνητική εντύπωση μας έκανε
το γεγονός, που δεν είδαμε έναν απλό
Πολίτη, έναν «χωριάτη» εργάτη γης, έναν
βιομηχανικό εργάτη, έναν ανάπηρο, έναν
συνταξιούχο, έναν νέο άνεργο, μια πόρνη
και έναν χρήστη, έναν μετανάστη, έναν
επαναπατρισμένο Έλληνα και ένα Έλληνα
Απόδημο (όλες τις εποχές βρίσκονται στην
Ελλάδα) και εν πάση περιπτώσει έστω κι
έναν μ ό ν ο απ’
αυτούς και εντελώς τυχαία, ακομμάτιστο
και μη συνδικαλιστή, δηλαδή τα ΜΜΕ να τον
άρπαζαν απ’ το δρόμο και να τον έφερναν
στη δεξίωση ως απλό επισκέπτη ή
παρατηρητή. Να μπορούσε κι αυτός να δει
τη χλιδή, που είναι ο δικός του ιδρώτας
πως καταναλίσκεται απ’ τους
ιπποπόταμους και βερμπαλιστές κι αυτός
να μένει παραγκωνισμένος. Να δει επίσης
και τα διάφορα πηγαδάκια, να δει
διάφορες προσωπικότητες, αν όχι
ανθελληνικές, ψεύτικες και αλαζόνες, να
δει πως πέρα από τη δεξίωση, πώς
προετοιμάζουν και τον επόμενο Πρόεδρο.
Παράλογο,
θα πουν, ίσως, μερικοί, έχουμε τους «τριακόσιους»,
γίνονται τέτοια πράγματα και μάλιστα σε
μια «ευνομούμενη» πολιτεία; Συνήθως τα «παράλογα»
και τα «παράδοξα» στις «ευνομούμενες»
πολιτείες συμβαίνουν. Σε χώρες και λαούς,
όπου οι θεσμοί υπολειτουργούν ή και
αντικαθίστανται από πρόσωπα που έχουν
αναρριχηθεί στην εξουσία (δεν
αναφερόμαστε στον πρόεδρο της
Δημοκρατίας) και πάει λέγοντας. Δηλαδή
μέσα από θεσμούς και πολιτικές δήωσης
αρπάζουν κάθε ευκαιρία, όπως και αυτήν
του θεσμού του Προέδρου της Δημοκρατίας,
τον οποίο, θεσμό, χρησιμοποιούν σαν
κερασάκι στις κομματικές τούρτες τους.
Έτσι
άλλο πράγμα οι θεσμοί και άλλο πράγμα τα
πρόσωπα. Και αυτοί οι θεσμοί, που η
ακτινοβολία τους περνά και έξω απ’ την
Ελλάδα, σε δοκιμασμένες και
αποτυχημένες πολιτικές και μοντέλα,
μέσα από θεσμούς δεν μπορούν να
αναφέρονται σε «θαύματα», επειδή
εξυπηρετούν την εκάστοτε κυβέρνηση. Και
εξηγούμαστε: Σε πιο σημείο εξυπηρέτησε
τον ελληνικό λαό ο εν λόγω θεσμός, όταν
στα καθήκοντά του τού επιβάλλουνε
άλλοτε να προσφωνεί και να προβάλει
πολιτικές και άλλοτε μέσω της
δημοφιλούς παρουσίας του να παροτρύνει
τους Πολίτες όπως: Στην υπακοή0υποταγή
υπέρ της Παγκοσμιοποίησης και του ΝΑΤΟ,
στη ελεύθερη αγορά και στις
ιδιωτικοποιήσεις, στο Κυπριακό και στην
εμμονή στο σχέδιο Ανάν, στην «μεγάλη μας
πατρίδα –Ευρωπαϊκή Ένωση»,στο ναι στην
ένταξη της Τουρκίας, στις
πολυπολιτισμικές πολιτείες!!! (ναι μεν
αλλά πως; με κατάργηση ηθών και αξιών...;)
και άλλα πολλά τα οποία, πάντα κατά την
ταπεινή μας άποψη, όχι μόνο δεν ενώνουν
το λαό αλλά τον διχάζουν.
Επί
πλέον όταν ο ανώτατος άρχοντας μιας
χώρας, τον οποίο πληρώνει ακριβά ο
Πολίτης φορολογούμενος ενώ ο ίδιος
Πολίτης πεινά, δεν μπορεί να εκφράζει
προσωπική άποψη και να καταγγέλλει τα
κακώς κείμενα του καιρού μας (κι εδώ
φαίνεται η εκάστοτε κομματική ισχύ που
βρίσκεται στην εξουσία και όχι μόνο η
συμπολίτευση αλλά και η αξιωματική
αντιπολίτευση), όπως σωστά επισημάνει ο
σχολιαστής στη στήλη «τα στραβά και τα
ανάποδα»: «Γιατί αν ο πρόεδρος δεν
έχει όλα αυτά τα
πλεονεκτήματα, αν είναι αποτέλεσμα
συναλλαγής, ένα μέρος των τόσων
συναλλαγών που
γίνονται
σήμερα στη
χώρα μας, καλύτερα να μείνουμε ΧΩΡΙΣ
ΠΡΟΕΔΡΟ...»
Δε νομίζουμε ότι πρέπει να πούμε
περισσότερα κι ούτε μπορούμε να
κρύψουμε ότι με όσα συμβαίνουν στις
μέρες μας (Ελλάδα-εθνικά προβλήματα) ένα
μέρος του λαού έχει αποπροσανατολιστεί
τελείως και το μόνο που δε τον
ενδιαφέρει είναι ο επόμενος πρόεδρος
ποιανού κόμματος θα είναι και πολύ
περισσότερο αν θα ’ναι αριστερός. Εμείς,
όσοι από μας έχουν την αγανάκτηση
χαραγμένη στα χείλη, ας θυμηθούμε την
εποχή του Σούτσου, ο οποίος για τους τότε
πολιτικούς κάποια φορά έλεγε:
«Και
μέ ρύγχος χιχιχίζον κάθε μία τόν αρπάζει,
/ Με τοιαύτην τώρα έριν, με τοιαύτην τώρα
ζέσιν / Κυνηγούσι
καί μεγάλοι καί μικροί τη κάθε θέσιν /
Την διαφθοράν των ψήφων διά των
υπουργημάτων. / Αυτούς όμως, απλέ όχλε,
σέβεσαι τους δημοκόπους / Εις τους
πονηρούς πιστεύουν και απατηλούς των
τρόπους. / Σήμερον εκ του Θησείου έβλεπα
εις χοίρου πλάτην
Κόρακα
ενθρονισμένον με φιλίαν στενωτάτην /
Έτρεχε ο χοίρος τρώγων μακρύ έντερον
προβάτου / Και τόν έξυεν ο κόραξ μέ τόν
μαύρον όνυχά του / Έως ότου του επήρε τήν
βοράν και ανελήφθη / Τό δέ κτήνος
λυπημένον εις τόν βόρβορον ερρίφθη…
Ε
.Ε. Γερμανία
Δεκέμβριο 12 2004 www.fasoulas.de
Vaios@fasoulas.de
«Ο
ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΠΡΕΠΕΙ
ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ
Πολλά
ονόματα
ακούσαμε μέχρι
τώρα
ως
επίδοξα για την Προεδρία της Δημοκρατίας.
Δεν θα εκφέρουμε γνώμη για κανέναν. Θα
πούμε μόνο ένα πράγμα: Ο νέος Πρόεδρος θα
πρέπει
να είναι υπόδειγμα από πάσης πλευράς,
ηθικής, κοινωνικής, εντιμότητας, να
είναι σωστός οικογενειάρχης, να είναι
αδιάβλητος από κάθε άποψη, να μπορεί να
αποτελεί πρότυπο
για την κοινωνία μας. Γιατί
αν ο πρόεδρος
δεν έχει όλα αυτά
τα πλεονεκτήματα, αν είναι αποτέλεσμα
συναλλαγής, ένα μέρος των
τόσων συναλλαγών
που γίνονται
σήμερα
στη χώρα μας, καλύτερα να μείνουμε ΧΩΡΙΣ
ΠΡΟΕΔΡΟ.
Για
να μη θυμηθούμε το
μύθο
του γυμνοσάλιαγκα και
του κόρακα, όπου ο τελευταίος ρώτησε
τον πρώτο:
--
Πώς έφτασες εδώ στο ψηλό κατάρτι;
--
Έρποντας, γλύφοντας και με τα κέρατά μου,
απάντησε ο γυμνοσάλιαγκας.»
