The strong voice of a great community

Δεκέμβριος 2004

Πίσω στο ευρετήριο

   

OI “Ψευτόμαγκες” του Σούρρεη, και ο ρατσιστής πατρόνος τους.

                                                  Του Θωμά Στεφ. Σάρα

Φωνή αγωνίας από το μακρινό Σούρρεη του Βανκούβερ, όπου ορισμένα  “παλικάρια” του παλιού καλού καιρού, τα έβαλαν με τον ιερέα της ενορίας, επειδή ο τελευταίος προσπαθεί να διατηρήσει την αξιοπρέπεια και τον σεβασμό του χώρου της θρησκευτικής λατρείας.

“Μεθυσμένοι” από την οσμή του δολαρίου, οι αγράμματοι αυτοί ηγέτες και “νταήδες” της κάκιας ώρας, ωρύονται και απειλούν να σπάσουν στο ξύλο το δύσμοιρο ιερέα, επειδή είναι Αλβανικής καταγωγής.

Μια “κυρία” μάλιστα, έφθασε στο σημείο να στείλει προειδοποίηση στον ιερέα, μέσω του νεωκόρου, να “ προειδοποιήσει τον παπά να αλλάξει γραμμή, διότι θα τον δείρουν. Είναι Έλληνες αυτοί.!!”

Η πλέον έντονη και αρνητική μορφή του ρατσισμού, περιτυλιγμένη με τον μανδύα της θρησκευτικής εμπάθειας. Η κατά τα λοιπά “κυρία” της παραβολής υπηρετεί στην διοίκηση του ιερού ναού, σαν καλή χριστιανή, και είμαι βέβαιος ότι προσπαθεί να διδάξει στα παιδιά και τα εγγόνια της να “αγαπούν αλλήλους”.

Ολόκληρη η  κοινωνικό-ηθική φιλοσοφία των ιερών γραφών και της ορθοδοξίας, ξαφνικά εμφανίζεται με διαφορετικές διαστάσεις: “ ή κάνεις ότι θέλουμε εμείς, ή σου σπάμε τα παΐδια σου, επειδή εμείς είμαστε Έλληνες και εσύ Αλβανός”.

Και όλα αυτά κάτω από το απαθές βλέμμα του “Βούδα” που λέγεται μητροπολίτης Καναδά, του οποίου μοναδικό στοχασμό αποτελεί το πώς θα πάρει από την, κατ’ ευφημισμό κοινότητα, δέκα χιλιάδες δολάρια τον χρόνο.

“Θα σου δώσουμε τα δέκα χιλιάρικα, αλλά όμως θα μας επιτρέπεις να μετατρέπουμε την αίθουσα του ναού σε χορευτικό κέντρο, κατά χρονικά διαστήματα”, του είπε μία κυρία από το συμβούλιο, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας. Και ο φιλάργυρος Ηπειρώτης, (με τα αμέτρητα χαρίσματα του κουλουροπώλη),  διατηρώντας εκείνο το ανατριχιαστικό χαμόγελο του της απάντησε: “ Να κάνετε ότι αποφασίσετε εσείς”.

Όλο το μεγαλείο της ορθοδοξίας σωριάζεται σε ερείπια ηθικής γύμνιας, με μια μονοκονδυλιά του υποτιθέμενου επιτηρητή της. Δίνετε δέκα χιλιάδες δολάρια και “μετατρέπετε τον οίκο του Θεού, σε οίκον ακολασίας”. Θυμάστε εκείνα τα όργια που είχαμε καταγγείλει από τα μέλη κάποιας οργάνωσης ομοφυλόφιλων μέσα στην αίθουσα που την επομένη θα γινόταν η θεία λειτουργία και το μυστήριο της κοινωνίας. Τότε είχε γίνει “φωτιά” ο σεβασμιότατος. Ήταν πριν διαπιστώσει ότι είχε την δυνατότητα να αποσπάσει δέκα χιλιάδες δολάρια το χρόνο. Για τις ανάγκες της “εκκλησίας” θα μου πείτε. Ίσως.

Το ερώτημα ωστόσο που συνεχίζει να βασανίζει είναι ποιας Εκκλησίας. Δεδομένου ότι Εκκλησία είμαστε εμείς, όλοι οι Ελληνο-Ορθόδοξοι, ή όσους τουλάχιστον δεν κατόρθωσε να απομακρύνει αυτή η απαίσια, ρατσιστική, και φιλάργυρη πολιτική του. Στο δε όνομα της φοράει τους μεταξωτούς χιτώνες και τις χρυσές κορώνες, θλιβερά λείψανα μιας αυτοκρατορίας η οποία τους πίστεψε και θέλησε να τους εμπιστευθεί. Αποτέλεσμα η καταστροφή της, για μια “χούφτα δολάρια”, προφανώς. Το κακό είναι ότι αντί να αντιληφθούμε τα σφάλματά μας και να προσπαθήσουμε να μην τα αποφύγουμε, σήμερα εμφανιζόμαστε χειρότεροι από το παρελθόν, καθώς τα επαναλαμβάνουμε. Απειλούμε να δείρουμε τον ιερέα, επειδή αυτός είναι Αλβανικής καταγωγής και εμείς Έλληνες, και επειδή προσπαθεί να διασφαλίσει την αξιοπρέπεια, τον σεβασμό και την ιερότητα του χώρου των μυστηρίων και της λατρείας των θείων στην διακονία των οποίων έταξε τον εαυτό του. Ο φασισμός στην ποιό απαίσια μορφή του. Ένας φασισμός απαίσιος ο οποίος αναφέρετε σε κείνους που υποτίθεται  έχουν εκλεγεί να υπηρετήσουν την συναδέλφωση των λαών και να υμνήσουν το υπέροχο όραμα της Θεϊκής δημιουργίας, την παγκόσμια αρμονική συνύπαρξη των λαών.

Και ύστερα από όλα αυτά, η σεβασμιότητα του, μας στέλνει εκείνα τα γλυκόηχα μηνύματα αγάπης των Χριστουγέννων, πιστεύοντας ίσως ότι μοιάζουμε με τα γίδια που έβοσκε στα Ηπειρώτικα βουνά και λαγκάδια τα χρόνια της παιδικής του ηλικίας.

Ντροπή θα μου πείτε, του πρέπει σεβασμός λόγω χιτώνα. Συμφωνώ. Για να σε σέβονται όμως οι άλλοι θα πρέπει να μάθεις πρώτος εσύ να σέβεσαι τον εαυτό σου και την κοινωνική σου θέση ως ηγέτη. Διαφορετικά στα συμπλέγματα και τις αβεβαιότητες που σου βασανίζουν, είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα παρασύρεις στον όλεθρο και ολόκληρο το σκάφος που σου εμπιστεύθηκαν.

Στο Καναδά σεβασμιότατε, θα πρέπει να έχεις αντιληφθεί ότι έχουν ίσα δικαιώματα και οι Αλβανοί, και οι Έλληνες, και οι Ινδοί, που ορισμένοι σύμβουλοι των παρεκκλησίων σου, θεωρούν σαν ανθρώπους δεύτερης κατηγορίας.

Και όλα αυτά με την σιωπηρή ανοχή και ίσως και με την ενθάρρυνση σου, χωρίς να αντιλαμβάνεσαι  το κακό που κάνεις στην Εκκλησία και την δεύτερη γενιά των Ελληνό-ορθόδοξων Καναδών.

Και για μεν την πώληση  τίτλων αρχόντων και άλλων παρεμφερών τερτιπιών,- σύμφωνα με τα πρότυπα του Πάπα Βοργία-, δεν μας πέφτει λόγος άπαξ και υπάρχουν εκείνοι που τους αγοράζουν. Όταν όμως πρόκειται για μια ιστορική Εκκλησία χιλιάδων χρόνων, είσαι  υποχρεωμένος να δείξεις σεβασμό στις παραδόσεις που σου κληροδότησε, και να τιμήσεις τον λαό που εκπροσωπεί.

Διαφορετικά ότι δημιούργησες όλα αυτά τα χρόνια με τους αγώνες σου, κινδυνεύουν να σωριαστούν σε ερείπια παρασέρνοντας στο πέσιμό τους και εσένα με τους χρυσοκέντητους χιτώνες και τις φανταχτερές κορώνες μιας άλλης, ξεπερασμένης εποχής. 

 
Ο Θωμάς Στεφ. Σάρας, είναι πρόεδρος της ένωσης συντακτών του πολυεθνικού Τύπου του Καναδά.