Andreas
Constantinides, B.A, M.A.
7575 Redstone Road
Mississauga,
Ontario – L4T 2B7
Αύγουστος
11, 2011
Mr. Thomas
Saras, Chief Editor
PATRIDES
Newspaper
P.O.Box 266,
Station “0”
Toronto, ON
– M4A 2N3
Αγαπητέ
κ. Σάρα:
Ο ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ
ΕΛΛΗΝΑΣ
Η τραγική εικόνα της
Ελληνικής οικονομίας, ίσως να μην μας
αγγίζει άμεσα – επαγγελματικά και…
χρηματικά – εδώ στον Καναδά, αλλά μας
συγκινεί εθνικά και… ψυχικά. Και αυτή η
εθνική μας συνείδηση, μας δίνει όχι μόνο
το δικαίωμα, αλλά μας επιβάλλει να
εκφράσουμε τη γνώμη μας και – χωρίς φόβο
και πάθος – να προσφέρουμε τις…
νουθεσίες μας.
Πολλά λέγονται και γράφονται
για δανειοδοτήσεις, ιδιωτικοποιήσεις
και διάφορα άλλα σχέδια για την
αναδιοργάνωση και ανάπτυξη της
οικονομίας μας. Χωρίς αμφιβολία, όλα
αυτά τα μέτρα θα μας δώσουν καιρό για μια
βαθειά ανάσα – σε όσους από εμάς δεν
χάσαμε τις δουλειές και τις περιουσίες
μας, και η ανάσα μας δεν κόπηκε μια και
καλά… Είναι, όμως, μέτρα για το
βραχυπρόθεσμο και το… μεσοπρόθεσμο
μέλλον. Στο τέλος της ημέρας, στο
μακροπρόθεσμο μέλλον, δεν θα κερδίσουμε
τίποτε χωρίς ριζικές αλλαγές – χωρίς
την ανάσταση της Ελληνικής ψυχής.
Σε κάθε αγώνα – οικονομικό, πολιτικό,
πνευματικό, αθλητικό – ο πιο σπουδαίος
συντελεστής είναι η ανθρώπινη ψυχή. Και
σαν η ψυχή είναι ελεύθερη και
παλληκαρήσια, ο αγώνας κερδίζεται.
Όταν όμως η ψυχή είναι σκλάβα και
αρρωστημένη, οι ελπίδες για νίκη
εξανεμίζονται. Για ρωτήστε τον μεγάλο
ποιητή Πίνδαρο πως κερδίζουν οι
Ολυμπιονίκες – με το παράδειγμα του
Ηρακλή, του Ιάσωνα και των λοιπών
προγόνων (βλέπε «Ολυμπιακούς Παιάνες»).
Για ρωτήστε τον Αχιλλέα πως κερδίζεται ο
Τρωικός πόλεμος – με το παράδειγμα του
Ηρακλή (βλέπε την «Ιλιάδα» του Όμηρου).
Για ρωτήστε τον Σωκράτη πως
κερδίζεται η αθανασία – με το
παράδειγμα του Αχιλλέα (βλέπε, την «Απολογία»
του Πλάτωνα). Για ρωτήστε τον
Μεγαλέξανδρο πως κερδίζεται ολόκληρος ο…
κόσμος – πάλι με το παράδειγμα του
Αχιλλέα (βλέπε Κικέρων, «Pro
Archia,» 24). Για
ρωτήστε τον Ηρακλή πως επιτυγχάνονται
οι άθλοι – με την κάθε ικμάδα και σταλιά
της ψυχής και του σώματος. Και τώρα στις
δικές μας, τις σημερινές μέρες: Για
ρωτήστε τους Έλληνες πως χάνεται ο
Ελληνισμός – με τη θεοκρατία των
Βυζαντινών…
Η ψυχή του σημερινού Έλληνα είναι
σταυρωμένη. Την σκλάβωσαν και την
κάρφωσαν πάνω στο σταυρό οι Βυζαντινοί
κατακτητές. Και μας υποσχέθηκαν πως μετά
τη σταύρωση έρχεται η… ανάσταση.
Αλλά δυο χιλιάδες χρόνια τώρα
είμαστε σταυρωμένοι και η ανάσταση
πουθενά. Και όχι μόνο αυτό!
Μας έχουν τοποθετήσει το είδωλο του
σταυρού πάνω στην Ελληνική σημαία, για
να μας συγκινεί, να γονατίζουμε και να το
προσκυνούμε. Και
είναι από εκεί, κατά τη γνώμη μου, που
πρέπει να αρχίσει ο αγώνας μας για την
ελευθερία από τους Βυζαντινούς
αποικιοκράτες – να αρχίσει από τα
σύμβολα. Γιατί τα εθνικά σύμβολα είναι
ένας συγκερασμός από μαγικό μυστικισμό
και μια πανίσχυρη κοινωνική δύναμη, τα
οποία εντυπωσιάζουν τον πολίτη και
αγγίζουν τις χορδές της ψυχής του. Να
αρχίσουμε, λοιπόν, από τη δική μας, την
Ελληνική σημαία και το δικό τους, το
Βυζαντινό είδωλο – τον σταυρό.
Ο σταυρός
δεν έχει καμία εθνική υπόσταση και
κρατικό χαρακτήρα, αλλά είναι ένα
θρησκευτικό – θεοκρατικό – είδωλο. Και
αυτός είναι ο λόγος που παρουσιάζεται
σαν σύμβολο στις σημαίες είκοσι
διαφορετικών χωρών, εκτός της Ελλάδας (Αγγλία,
Αυστραλία, Γεωργία, Δανία, Μάλτα, Σουηδία
κ.λπ.). Ιστορικά, ο σταυρός και η
θεοκρατία είναι ξένα προς τον Ελληνισμό.
Και δεν μπορούμε να δικαιολογηθούμε πως
χρησιμοποιούμε ξένα σύμβολα γιατί δεν
έχουμε τα δικά μας – Ελληνικά.
Τουναντίον, η Ελλάδα είναι γεμάτη από
Ελληνικά, ιερά σύμβολα – με πρώτο και
καλύτερο την Ακρόπολη με τον Παρθενώνα.
Την Ακρόπολη την έκτισε ο Περικλής σαν
σύμβολο της Αθηναϊκής δημοκρατίας, όπως
και της ανυπέρβλητης σοφίας του
Ελληνικού πνεύματος. Τον σταυρό τον
σοφίστηκαν οι Βυζαντινοί για να
υμνήσουν τη… θεοκρατία τους και το «άγιο»
πνεύμα τους. Η εκλογή είναι απλή και
ξάστερη. Κάτω,
λοιπόν, από την Ελληνική σημαία ο
σταυρός της Βυζαντινής θεοκρατίας, και
πάνω στην Ελληνική σημαία η Ακρόπολη της
Ελληνικής δημοκρατίας. Και…
«άμ’ έπος, άμ’ έργο.»
Χωρίς καθυστέρηση.
Βάζω πρώτος την υπογραφή μου. Να
μαζέψουμε μερικές χιλιάδες υπογραφές,
και να στείλουμε παράκληση στον Πρόεδρο
της Ελληνικής Δημοκρατίας, για να
οργανώσει δημοψήφισμα με την εξής…
ερώτηση: Ακρόπολης,
ΝΑΙ – σταυρός, ΟΧΙ. Καιρός να
ελευθερώσουμε την Ελληνική ψυχή από την
Βυζαντινή σκλαβιά. Ναι
στη δημοκρατία – Όχι στη θεοκρατία!
Επισυνάπτω,
επίσης, το ποίημα μου, Ο ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ
ΕΛΛΗΝΑΣ.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Δικός
σας,
Ανδρέας
Κωνσταντινίδης
Ο ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ
ΕΛΛΗΝΑΣ
Ο σταυρωμένος Έλληνας
οδύρεται και κλαίει,
λοξοκοιτά τον ουρανό
και προσευχή δεν λέει.
Σιχάθηκε τις προσευχές
– απλή κοροϊδία,
του’ χουν γεμίσει τη ψυχή
με πίκρα κι’ αηδία.
Κάθε
χρόνο ανάσταση
του Ιησού γιορτάζει,
κι’ όμως αυτού η μοίρα του
σε «ποίμνιο» ταιριάζει.
Έχει πάψει να καρτερεί
Δευτέρα Παρουσία,
για ν’ αποκτήσει η ζωή
χαρά, τιμή κι’ ουσία.
Ζητά από τον Καίσαρα
για
να του επιστρέψει,
τον γήινο παράδεισο
που τού ‘χει υποκλέψει.
Η Αυτού Μεγαλειότητα
στα σύννεφα να πάει,
με τους αγγέλους συντροφιά
όσα ποθεί να φάει.
Ανδρέας Κωνσταντινίδης
