Ένας
Αξιόλογος Προϋπολογισμός
Τα
άσχημα νέα, τις μέρες αυτές, έρχονται για
να εξουσιάσουν τη ζωή μας. Η δύνη της
οικονομίας παρουσιάζει καθημερινά
προβλήματα και καταδυναστεύει τη σκέψη
των πολιτών. Το χειρότερο είναι ότι
στηριγμένοι πάνω στα διάφορα σημάδια
της οικονομίας, τόσο οι υπεύθυνοι
εκπρόσωποι της διοίκησης, όσο και
ορισμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης,
έσπευσαν να δηλώσουν ότι το φαινόμενο
της κρίσης έχει πλέον αγγίξει το
κατώτερο σημείο της πτώσης της
οικονομίας και ότι σύντομα οι
οικονομίες των ΗΠΑ και του Καναδά θα
παρουσιάσουν ανοδική πορεία. Μέρες
μόνον αργότερα, ωστόσο, οι ειδήσεις
ανέφεραν ότι 61.000 εργάτες του Οντάριο
έχασαν την εργασία τους, ακολουθώντας
έναν αριθμό 663.000 των Ηνωμένων Πολιτειών
της Αμερικής για την ίδια περίοδο.
Κάτω
από αυτά τα δεδομένα είναι βέβαιο ότι η
ανεργία στις ΗΠΑ την ώρα αυτή έχει
ξεπεράσει το ποσοστό των 8.5
εκατοστιαίων μονάδων επί του
εργατικού δυναμικού της χώρας. Το
ποσοστό αυτό είναι το μεγαλύτερο των 25
τελευταίων χρόνων. Στην πραγματικότητα
οι ΗΠΑ διέρχονται μια από τις
μεγαλύτερες κρίσεις που γνώρισαν ποτέ,
συμπεριλαμβανομένης και εκείνης της
μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο.
Στατιστικά στοιχεία αναφέρουν ότι ο
αριθμός των ανέργων στην χώρα αυτή
ανέρχεται σε 31.5 εκατομμύρια εργάτες. Η
κατάσταση σχεδόν παρόμοια στον Καναδά
και την επαρχία του Οντάριο όπου οι
άνεργοι έχουν ξεπεράσει τα εκατομμύρια,
παρά την περιορισμένη οικονομία της
χώρας.
Είναι
επόμενο λοιπόν να μην υπάρχει καμία
αμφιβολία ότι η παρούσα οικονομική
κρίση πρόκειται να είναι μια από τις
μεγαλύτερες που έχουμε γνωρίσει ποτέ
μέχρι σήμερα, χωρίς να μπορούν να γίνουν
ακριβείς προβλέψεις για το πότε
επιτέλους θα αρχίσει να αναπτύσσεται η
οικονομία. Πέραν τούτου όμως το ερώτημα
δεν σταματά μόνον στο για πόσο ακόμη
χρόνο θα συνεχίσει η οικονομική κρίση,
μα κατά πόσον πρόκειται να
χειροτερεύσει στις μέρες και μήνες που
μας έρχονται. Το γεγονός των καθημερινών
διαμορφώσεων στην αγορά εργασίας, με τις
χιλιάδες των ανέργων να προστίθενται σε
εκείνους των περασμένων μηνών, δεν
αφήνει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται να
αισθανθούμε περιόδους οδυνηρές και
πρωτόγνωρες για τις γενιές των ημερών
μας. Αυτό δε επειδή οι επιχειρηματίες θα
συνεχίσουν να περικόπτουν το εργατικό
τους προσωπικό, καθώς η οικονομία
συνεχίζει να πέφτει, και δεν πρόκειται
να προσλάβουν άλλο προσωπικό
τουλάχιστον μέχρι την ώρα που θα
διαπιστώσουν ότι αλλάζουν οι συνθήκες
της αγοράς και ότι τα αγαθά που παράγουν
αρχίζουν να έχουν ζήτηση από το
καταναλωτικό κοινό. Το χειρότερο είναι
ότι στην σημερινή οικονομική κρίση δεν
φαίνεται να
προσφέρονται εκείνα τα σημεία τα οποία
παραδοσιακά βοηθούν στην έξοδο από
αυτήν με την πρόνοια και τις ενέργειες
της διοίκησης. Ενώ δε παραδοσιακά
υποβοηθεί για την έξοδο από την κρίση η
αγορά στέγης, στην προκειμένη περίπτωση
η κατοικία και στέγη αποτελούν, κατά το
μεγαλύτερο μέρος, την αιτία της κρίσης.
Σύμφωνα μάλιστα με τους ειδικούς η αγορά
στέγης αναμένεται να παρουσιάσει σημεία
στροφής, όχι νωρίτερα από τα τέλη του 2010.
Ένα δεύτερο στοιχείο της οικονομίας
είναι εκείνο της αδυναμίας που
παρουσιάζει η αγορά στην κυοφορία
αγαθών μεγάλης αξίας όπως είναι τα
αυτοκίνητα, με αποτέλεσμα την ισοπέδωση
της αυτοκινητοβιομηχανίας και κατά
συνέπεια των εξαγωγών. Για όσο δε
διάστημα η βιομηχανία αυτοκινήτων θα
συνεχίσει να παραμένει αργή, οι
συνέπειες από την ανεργία θα έχουν
επιπτώσεις συντριπτικές πάνω σε
ολόκληρο το φάσμα της οικονομίας. Τα δύο
πακέτα υποστήριξης της οικονομίας της
Αμερικανικής διοίκησης άφησαν να
διαφανούν σημεία κάποιας μικρής
ανακούφισης πάνω στις αγορές για ένα
μικρό, σχετικά, διάστημα, χωρίς ωστόσο να
επιτύχουν καμία δραματική
διαφοροποίηση στον τομέα της ανεργίας
και των αγορών.
Δυστυχώς
η κυβέρνηση του κ. Ομπάμα συνεχίζει να
πιστεύει ότι το πρόβλημα θα λυθεί με την
αναστύλωση του παλαιού συστήματος, το
οποίο, ωστόσο, είναι βέβαιο, ότι έχει
περιθωριοποιηθεί από τις σύγχρονες
πραγματικότητες της παγκοσμιοποίησης
της οικονομίας. Το αποτέλεσμα αυτών των
προσπαθειών είναι η τρομερή επιβάρυνση
πάνω στο δημόσιο ταμείο από την
προσπάθεια κάλυψης των αναγκών του
επιδόματος ανεργίας, του
ιατροφαρμακευτικού συστήματος και
τέλος της κοινωνικής πρόνοιας. Ήδη
γίνεται λόγος ότι τουλάχιστον 34
πολιτείες των ΗΠΑ έχουν προχωρήσει σε
περικοπές των κοινωνικών προγραμμάτων
και εκείνων κοινωνικής πρόνοιας. Η
κατάσταση αυτή είναι επόμενο να
παρουσιάσει τις μεγαλύτερες επιπτώσεις
πάνω στους ηλικιωμένους και κυρίως τους
ασθενείς συνταξιούχους προς τους
οποίους δεν πρόκειται να προσφέρονται
υπηρεσίες αναγκαίες για την υγεία και τη
ζωή τους.
Στο
Οχάιο και άλλες πολιτείες εφαρμόζονται
περικοπές πάνω στο παιδικό επίδομα, κάτι
που υπονοεί ότι περισσότερα παιδάκια θα
παραμένουν νηστικά στους επόμενους
μήνες. Η πολιτεία της Καλιφόρνια
προχώρησε ακόμα περισσότερο και
περιέκοψε το σύστημα της οδοντιατρικής
φροντίδας από εκείνο της υγείας, λόγω
των τρομερών οικονομικών της αναγκών. Το
βέβαιο είναι ότι από αυτή την
πραγματικότητα δεν πρόκειται να ξεφύγει
καμία διοίκηση και επομένως σύντομα
αναμένεται να υπάρξουν επιπτώσεις πάνω
στο Οντάριο.
Σύμφωνα
μάλιστα με έκθεση την οποία συνέταξα το
καναδικό Κέντρο για την Διαφοροποίηση
της πολιτικής, η παρούσα κρίση ήδη είναι
χειρότερη εκείνης της περιόδου των
αρχών του αιώνα.
Μέσα
στα πλαίσια αυτά και με την αίσθηση του
αγκαλιάσματος της οικονομικής
αβεβαιότητας και αδυναμίας των
παγκόσμιων αγορών, η Φιλελεύθερη
κυβέρνηση του Dalton McGuinty, με πρωτοφανή
ευελιξία παρουσίασε έναν ισοζυγισμένο
προϋπολογισμό ο οποίος προβλέπει για
την στήριξη των αδυνάτων μελών της
κοινωνίας, ενώ παράλληλα παρουσιάζει
μέτρα για την αναζωογόνηση της
ταλαιπωρημένης αγοράς της επαρχίας. Μια
πραγματικότητα την οποία καλωσορίζουμε
και επικροτούμε.
“Πατρίδες”
