Η πώληση της πολιτικής της ενέργειας

Του Al Gore

Επιρροή θερμοκηπίου

Πετρέλαιο και βενζίνη

Κώδωνες κινδύνου

Περιήγηση

NASHVILLE – Κάτω από την προεδρία του George W. Bush οι πολιτικές του περιβάλλοντος και της ενέργειας της κυβέρνησής μας κυριαρχούνται εντελώς από μια ομάδα τωρινών και προηγούμενων αξιωματούχων χημικών εταιριών, οι οποίοι προσπαθούν να εξουδετερώσουν την ικανότητα της Αμερικής να τους αναγκάσει να μειώσουν τα άκρως επικίνδυνα επίπεδα της μόλυνσης του αέρα στην ατμόσφαιρα της γης.

            Το πρώτο βήμα ήταν να αποσυρθούμε από τη συμφωνία που έγινε στο Κιότο για την έναρξη περιορισμού παγκοσμίως των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Κατόπιν η κυβέρνηση ακύρωσε μια συμφωνία που απαιτούσε από τις εταιρίες αυτοκινήτων να κάνουν το άλμα σε αυτοκίνητα με πιο περιορισμένα καύσιμα.

            Κι άλλες ενέργειες δολιοφθοράς λαμβάνουν χώρα στο παρασκήνιο. Μόλις επιτράπηκε στους αξιωματούχους της Enron να μιλήσουν με υποψήφιους για τη Ρυθμιστική Επιτροπή Ομοσπονδιακής Ενεργείας – και να θέσουν βέτο σε εκείνους που δεν νόμιζαν ότι θα ενέκριναν την ατζέντα της Enron – επιτράπηκε στην ExxonMobil να θέσει βέτο έναντι της επιλογής της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών για το ποιος θα είναι επικεφαλής της μεγάλου κύρους επιστημονικής ομάδας, η οποία παρακολουθεί τη θέρμανση της γης. Ο δρ. Robert Watson, ο εξαιρετικά σεβαστός ηγέτης της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος, καταψηφίστηκε σε ένα σημείωμα προς το Λευκό Οίκο από τη μεγαλύτερη εταιρία πετρελαίου της χώρας. Το σημείωμα είχε την επίδρασή του την περασμένη Παρασκευή, όταν ο δρ. Watson έχασε την υποψηφιότητά του για επανεκλογή μετά που η κυβέρνηση έριξε το βάρος της πίσω από τον υποψήφιο του «ας καθυστερήσουμε», δρα. Rajendra Pachauri, από το Νέο Δελχί, ο οποίος είναι γνωστός για τις δηλητηριώδεις αντιαμερικανικές δηλώσεις του.

Τί συμβαίνει;

            Επειδή οι μεγαλύτεροι παράγοντες μόλυνσης του περιβάλλοντος γνωρίζουν ότι η μοναδική τους ελπίδα για να ξεφύγουν τους περιορισμούς βρίσκεται στην προώθηση της σύγχυσης γύρω από την αύξηση της θερμότητας της γης.

            Ακριβώς όπως η Enron χρειαζόταν επόπτες που δεν θα έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου, όταν η εταιρία είπε ψέματα για το μέγεθος των μελλοντικών της υποχρεώσεων, η κυβέρνηση χρειάζεται επιστημονικές επιθεωρήσεις που δεν θα κρούσουν τον κώδωνα του κινδύνου στο ζήτημα της καταστροφής του ισοζυγίου του κλίματος της γης.

            Το για πόσον καιρό θα τη γλιτώνουν στο θέμα αυτό εξαρτάται από το για πόσον καιρό θα μπορούν να σπέρνουν σύγχυση και αμφιβολία. Αλλά για τον κόσμο που φοράει μπικίνι στη Βοστόνη στα μέσα Απριλίου και με τη μαζική τήξη των πάγων και στους δύο πόλους και κάθε παγόβουνου στη γη, αναπτύσσονται γρήγορα η ενημέρωση και η ανησυχία του κόσμου.

            Τον καιρό που ο κόσμος χρειάζεται διαρκή ηγεσία από τις Ηνωμένες Πολιτείες, που θα οδηγήσει όλα τα έθνη να ενωθούν σε μια κοινή προσπάθεια να σταματήσουν την υπερθέρμανση της γης, η κυβέρνηση εργάζεται υπερωρίες στο να εμποδίσει οποιαδήποτε πρόοδο.

            Έτσι αύριο, Ημέρα της Γης, περισσότερο από κάθε άλλη φορά χρειαζόμαστε πραγματική, ευθέως σκεπτόμενη ηγεσία και μια ανανεωμένη επικέντρωση στο περιβάλλον. Αληθινή ηγεσία σημαίνει και ανανεωμένη επικέντρωση στο περιβάλλον. Αληθινή ηγεσία σημαίνει να σιγουρευτούμε ότι έχουμε κάνει όλα τα αναγκαία βήματα για να αφήσουμε ένα καθαρότερο περιβάλλον στις γενιές που θα έρθουν – κι αυτό σημαίνει ενδυνάμωση των περιβαλλοντικών προστασιών.

            Αντί αυτών, η λεγόμενη πρωτοβουλία «Καθαροί Ουρανοί» της παρούσας κυβέρνησης στην πραγματικότητα αυξάνει τα επίπεδα της μόλυνσης του αέρα επιτρέποντας περισσότερες εκπομπές περισσότερου τοξικού υδραργύρου, πρωτοξειδίου του αζώτου και θείου απ’ ό,τι προβλέπει ο τρέχων νόμος. Απλά, στο ζήτημα του περιβάλλοντος, η παρούσα κυβέρνηση διαρκώς ξεπουλάει το μέλλον της Αμερικής για βραχυπρόθεσμα πολιτικά κέρδη.

            Αληθινή ηγεσία σημαίνει εγγύηση της εθνικής μας ασφάλειας και του ρόλου μας ως παγκόσμιου ηγέτη – κι ένας από τους καλύτερους τρόπους να το κάνουμε είναι μειώνοντας την επικίνδυνη εξάρτησή μας από το ξένο πετρέλαιο, έτσι ώστε η Αμερική να μην κρατείται όμηρη των τυράννων της εξαγωγής πετρελαίου όπως ο Σαντάμ Χουσεϊν. Αντ’ αυτού, όμως, η παρούσα διοίκηση επενδύει τώρα λιγότερο σε ενεργειακή πρωτοβουλία και συντήρηση και περισσότερο σε επιχορηγήσεις εταιριών για εξερεύνηση και εξαγωγή και πυρηνική ενέργεια.

            Αληθινή ηγεσία σημαίνει διασφάλιση μιας οικονομίας που επιβραβεύει την πρωτοβουλία και την παραγωγικότητα. Μπορούμε να το κάνουμε οδηγώντας τον κόσμο σε επενδύσεις στις τεχνολογικές πρωτοβουλίες, που θα έχουν ως αποτέλεσμα προϊόντα φιλικά προς το περιβάλλον, όπως πιο αποδοτικά αυτοκίνητα και πόρους ανανεωμένης ενέργειας. Τέτοιες επενδύσεις θα άνοιγαν την πόρτα για νέα οικονομική ανάπτυξη. Αλλά η παρούσα διοίκηση κάνει μόνον εκείνα τα βήματα που αυξάνουν τον εθισμό μας σε καύσιμα απολιθωμάτων και παρωχημένες και μη επαρκείς τεχνολογίες.

            Σε όλα αυτά τα μέτωπα η παρούσα διοίκηση έχει απομακρυνθεί από τις σκληρές επιλογές και έχει αντ’ αυτών επιλέξει να επιχορηγήσει τις λύσεις του παρελθόντος. Αντί να ηγηθεί, έχει προσπαθήσει να παραπλανήσει. Αντί να μοιραστεί το όραμα με το λαό, η διοίκηση έχει δώσει πρόσβαση σε ειδικά ενδιαφέροντα.

            Μπορούμε να επιστρέψουμε στο μονοπάτι της προόδου, στο οποίο εκτιμούμε την οικονομική ανάπτυξη που επιβραβεύει την πρωτοβουλία και την παραγωγικότητα και ανταποκρίνεται στις ανάγκες των οικογενειών μας και της εθνικής ασφάλειας. Μπορούμε να επιστρέψουμε στις ημέρες της υψηλής ανάπτυξης με την υψηλή βελτίωση στον αέρα που αναπνέουμε. Μπορούμε να επιστρέψουμε σε πραγματική ηγεσία στο θέμα του περιβάλλοντος.

            Οφείλουμε να κοιτάξουμε το περιβάλλον ως κρίσιμο κομμάτι του έθνους που θα είμαστε. Προτρέπω τους Αμερικανούς να επαναδεσμευθούν σε συζήτηση που κοιτάζει μπροστά σχετικά με το πώς να διασφαλίσουμε τις ενεργειακές ανάγκες του έθνους μας, ενώ επιδιώκουμε περιβαλλοντικές πολιτικές, οι οποίες να μας καταστήσουν ασφαλέστερους, πιο αποτελεσματικούς και πιο αξιοσέβαστους επιμελητές του πλανήτη μας και του μεγάλου δυναμικού του έθνους μας.

Ο Αλ Γκορ, αντιπρόεδρος των ΗΠΑ από το 1993 έως το 2001, είναι καθηγητής στο Πανεπιστημίου Φισκ και του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Μέσου Τενεσί. Το άρθρο αυτό πρωτοδημοσιεύθηκε στο έντυπο “New York Times”, στη σελίδα της σύνταξης, στις 21/4/02, απ’ όπου και αναδημοσιεύεται. Η μετάφραση στα ελληνικά έγινε από τη φιλόλογο Αγγελική Δήμου-Καμπούρη.